Półka z poezją

Jak wiadomo, w kupie raźniej, dlatego też młodzi poeci literacką scenę zwykle atakują grupowo. Na początku lat 90. objawił się w Krakowie, związany z pismem "bru Lion", Z akon Żebraczy, do którego należeli twórcy tak dzisiaj znani, jak Marcin Świetlicki, Marcin Baran czy Krzysztof Koehler. W połowie obecnej dekady zadebiutowała śląska grupa Na Dziko. Jej skład tworzą, zdobywający coraz większy rozgłos, utalentowani autorzy: Maciej Melecki, Wojciech Kuczok, Bartłomiej Majzel, Grzegorz O lszański i Krzysztof Siwczyk (wcielający się ostatnio w rolę Rafała Wojaczka w filmie reżyserowanym przez Lecha Majewskiego) .

W tym samym mniej w ięcej czasie u wagę krytyki zwrócili na siebie poeci żyjący i tworzący dla odmiany w Poznaniu: Mariusz Grzebalski, Dariusz Sośnicki, Szymon Kantorski. Najpierw wydawali pismo "Już Jest Jutro", potem cieszący się dobrą sławą "Nowy Nurt". W opublikowanej w roku 1995 nakładem "Już Jest Jutro" antologii zatytułowanej "11" znalazły się teksty m. in. Piotra Kępińskiego. Właśnie ten autor jest wyjątkiem potwierdzającym wspomnianą przeze mnie na wstępie regułę. Od zawsze działał w pojedynkę, na własny rachunek, nie zabiegał o rozgłos.

Kępiński (urodzony w 1964 w Poznaniu) , a bsolwent filologii polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, gdy ogłaszał swoje wiersze w książce "11" oraz w wydanej rok później antologii "Zeppelin", nie był wcale debiutantem. Pierwszy swój zbiór "Most przed źródłem" w ydał w roku 1989, drugi -- "Porcelana" w 1992 roku. Z czasem związał się z redagowanym przez Rafała Grupińskiego dwumiesięcznikiem "Czas Kultury", na którego łamach publikuje zresztą nie tylko wiersze, ale również recenzje, szkice, artykuły polemiczne. Nic dziwnego, że jego najnowsza książka poetycka "Wszystko to więcej" ukazała się właśnie w Bibliotece "Czasu Kultury".

Seria ta cieszy się coraz w iększym prestiżem. Swoje tomiki wydali w niej zarówno poeci urodzeni w latach 50. , którzy zdążyli zadebiutować na przełomie lat 70. i 80. -- Tadeusz Żukowski, Jan Kasper, Zbigniew Machej, jak i autorzy młodsi -- Adam Wiedemann, Krzysztof Śliwka czy w spomniany Grzebalski. Wszystkie książki w tej serii są starannie zredagowane pod względem typograficznym. Tomik Kępińskiego ilustrują fotografie Bogdana Konopki. Na szczęście nie komentują wierszy, lecz je dopełniają.

Piotr Kępiński z wielką i nwencją wykorzystuje mowę żywą, potoczny język, dzięki czemu jego wiersze pozbawione są koturnowości i sztuczności. W utworze "Mój dziadek drukuje w Częstochowie tomik Tadeusza Różewicza" opowiada rodzinną anegdotę i relacjonuje swoją rozmowę z wielkim poetą:

niech pan da spokój ztym Mickiewiczem

i nie mówi tak monotonnie muchy zdychają przy oknie co by powiedział mój dziadek

który pewnie za darmo wydrukował ten "Niepokój"

co by było gdyby nie dokąd by pan z tym poszedł

Kępiński jest uważnym obserwatorem rzeczywistości. W programowo antypatetycznych wierszach opisuje zdarzenia, które z pozoru nie mają większego znaczenia, a le z których przede wszystkim składa się nasze życie.

Janusz Drzewucki

Piotr Kępiński "Wszystko to więcej". Biblioteka "Czasu Kultury". Wydawnictwo Obserwator, Poznań 1999.